Elin şeyiyle

[Sayı: 67 - KASIM / ARALIK 2007]

Padişahın tellaları halktan birinin evine gelmiş, Padişahımız küffara cihat açtı. Oğlunu askere istiyoruz demiş. Adam oğlunu göndermiş, oğlan geri gelmemiş. Aradan bir zaman geçmiş yine tellalar gelmiş, yine padişahımız cihat açtı oğullarından biri daha lazım, adam onu da göndermiş oda geri gelmemiş. Sonra padişahın tellalları yine gelmiş kapıya demişlerki padişahımız yine cihat açtı oğullarından birini istiyoruz, adam şöyle bir düşünmüş demişki, söyleyin o padişaha benim dölüme güvenip sağa sola savaş ilan etmesin demiş.

O kadar
Adam o kadar zayıfmış zayıfmış ki mazgal deliğinden içeri düşmüş.

Hindistan mı uzak ay mı?
Öğretmen öğrencilerinin çeşitli konulardaki bilgilerini yoklamak için sorular sorar. Bu arada Gündüz’e:
– Bize Hindistan mı uzak, Ay mı? diye sorar.
Gündüz hiç düşünmeden:
– Hindistan uzak öğretmenim, der.
– Neden?
– Ay bize daha yakın. Çünkü onu bazı geceler görüyoruz. Ama Hindistan’ı hiç göremiyoruz.

Okula geç kalınca
Vural o gün okula geç kalmıştı. Öğretmen:
– Bir daha derse geç gelirsen seni içeri almam.
Vural başını önüne eğdi, ağlayarak:
– Ben şimdiye dek her gün sizden önce okula geldim. Sizi hiç böyle payladım mı? dedi.

Dokunma Duygusu
Öğretmen beş duyuyu işlemiş, yeniden özetliyordu. Bu ara Erkan’a:
– Beş duyumuz içinde en önemlisi hangisidir? diye sordu.
Erkan:
– Dokunma duyusudur.
– Neden?
– Örneğin, bir iğnenin üzerine otursanız, onu göremezsiniz, tadamazsınız, koklayamazsınız, işitemezsiniz ama bir yerinize battığını hemen anlarsınız.

Bir ilkokul önünde
Bir ilkokulun birinci katında ders yapan öğretmen; birinci sınıf öğrencilerine harfleri tanıtıyordu. O sıra yaşlı bir kadınla genç bir erkek okulun önünden geçmekteydiler. Sınıfın penceresi açık olduğundan içerisi iyice görülüyor, sesler de işitiliyordu. İçerdeki ders ikisinin de ilgisini çekti. Pencereye yaklaşıp dersi izlemeye başladılar.

Öğretmen elindeki çubukla, tahtada yazılı harfleri sırayla gösteriyor, öğrenciler de okuyorlardı:
– A.. B.. C.. Ç.. D.. E.. F.. ..
Yaşlı kadın diğerine yaklaşıp yavaş bir sesle:
– Bizim çocukluğumuzda böyle cahil öğretmenler yoktu, oğlum. Zamane hocaları... Bak hele... Hartleri bilmiyor da, sözüm ona belli etmeden çocuklara sorup öğreniyor.

Halt Ediyorlar
Köy ilkokulunda beşinci sınıf bitirme sınavında ayırtman din dersinden sınava giren öğrencilere:
– Çocuklar düşünün bakalım, dinlerin insanlara ne yararı vardır?
Aykut:
– Öğretmenim, dinler insanlara iyiyi, iyi yolu, doğruluğu öğütler.
Öğretmen:
– Radyo iyi birşey midir?
Öğrenciler:
– Evet öğretmenim.
– Bu gün okulda resimler yapıyor, marş ve şarkılar söylüyorsunuz. Okula, evlerimize Atatürk’ün ve beğendiğimiz kişilerin resimlerini asıyoruz. Bu söylediklerim iyi mi değil mi?
– İyidir öğretmenim.
– Radyodan hava raporlarını dinliyor musunuz?
– Dinliyoruz.
– Meteorolojinin dedikleri doğru çıkıyor mu?
Ercan atıldı:
– Havanın nasıl olacağını biliyorlar öğretmenim, dedi.
– Nasıl?
– İcat edilen aletlerle.
– Radyo dinlemek, resim yapmak, resim asmak, şarkı söylemek, dine göre iyi midir, değil midir? Bu kez de Aykut konuştu:
– İyi olan, insanlara yararı olan şeyler dinlere göre de iyidir.
Öğretmen:
– Bazı sözde din adamları, resim yapmak, eve resim asmak, şarkı söylemek, radyo dinlemek günahtır, havanın nasıl olacağını Allahtan başka kimse bilemez. Allahın işine karışan kafir olur. Böyle şeyler iyi değildir, diyorlar. Siz ne dersiniz bu işe?
Çocuklar durakladılar. Düşünmeye başladılar.
Yıldız’ın ağzından şu sözler dökülüverdi:
– Halt ediyorlar öğretmenim.