Yolun Bitiminde...

[Sayı: 68 - OCAK / ŞUBAT 2008]

Herşey anlamsız bir oyunmuş,
Sonu ta ilk başta belli olan
Yaşamalısın, savaşmalısın,
Çıkmalısın hayat denilen basamakaları
Ağır ağır
Ve tatmalısın o acı hıçkırıkları
Kaybettiklerini ve kazandıklarını düşün
O an anlayacaksın,
Belki çok erken;
Belkide çok geç kalacaksın herşey için
Sonra keşke diye bir kelime
Beynini kemirecek
Yaşadıkların yaşattıkların gelecek aklına
Takılıp kalacaksın o unutulmaz dediğin hatıralara
Sonra kimse için bir anlamı kalmadığını anladığın gün
İçini hüzün kaplayacak,
Gözlerin buğulanıp damlalar akacak
Yüzünde ince çizgiler belirdiği gün
Soracaksın kendine
Neydi beni hayata bağlayan,
Neydi yaşamamın nedeni
Ve neydi uğruna verilen ömrün bedeli
Yolun bitiminde,
Ölüm kapını çaldığı gün
Artık ne açan çiçekler,
Ne de gülen yüzler var
Ne sen ne de yaşadıkların kalır geride
Çaresiz yenik düşersin zamana
Ve unutulursun...

Kazim Küçükibrahimoğlu

-------------------------------------------------------


Bu Şiir..
Beyhude geçen yıllara ağıttır bu şiir,
Bu şiir öfkedir,
Her ne kadar yumuşak dilliyse de!
Bu şiir bir yankıdır,
Geçmişimden bugünüme…
Bu şiir,
Kara bahtlı anaya,
Beli iki büklüm babaya,
Bacıya, gardaşa,
Al yazmalı yare,
Hasan dayıya,
Memet emmiye,
Kurumuş fidana,
Heybetli dağlara,
Aşkla coşan ırmaklara,
Yarım kalmış yanıma,
En kara günüme,

En sevdiğim gülüme,
Boncuklu beşiğime,
Hiç olmamış gençliğime,
Kan kokan havaya,
Barut kokan silaha,
Adres sormayan kurşuna,
Bir de İstanbul’a ha!…
Ağıttır bunların hepsine…
Bu şiir,
Bana beni anlatan,
Beni bende aldatandır!
Bu şiir,
Geçmişe ağıt,
Geleceğe anıttır…

Tekin Dağıstan (Har)

-------------------------------------------------------

Bağlanmayacaksın....
Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.
"O olmazsa yaşayamam." demeyeceksin.
Demeyeceksin işte.
Yaşarsın çünkü.
Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın.
Ve zaten genellikle o daha az sever seni,
Senin onu sevdiğinden.
Çok sevmezsen, çok acımazsın.
Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.
Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
Senin değillermiş gibi davranacaksın.
Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de
korkmazsın.
Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.
Çok eşyan olmayacak mesela evinde.
Paldır küldür yürüyebileceksin.
İlle de bir şeyleri sahipleneceksen,
Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.
Gökyüzünü sahipleneceksin,
Güneşi, ayı, yıldızları...
Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.
"O benim." diyeceksin.
Mutlaka sana ait olmasın istiyorsan birşeylerin...
Mesela gökkuşağı senin olacak.
İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait olacaksın.
Mesela turuncuya, ya da pembeye.
Ya da cennete ait olacaksın.
Çok sahiplenmeden, çok ait olmadan yaşayacaksın.
Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi,
Hem de hep senin kalacakmış gibi hayat.
İlişik yaşayacaksın. Ucundan tutarak...

CAN YÜCEL..