AHMET TELLİ

1946 yılında Eskipazar'da doğdu. Gazi Eğitim Enstitüsü Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'nü bitirdikten sonra, çeşitli eğitim kuruluşlarında Ortaokul ve liselerde edebiyat öğretmenliği yaptı. 12 Eylül' den sonra uzunca bir süre tutuklu kaldı.

1960 sonrası toplumcu şiirimizin ikinci kuşağında yer alan özgün bir şairdir. Birinci kuşaktan, özellikle İsmet Özel'den (ses tonu ve sözcük seçimi bakımından) geniş ölçüde etkilenmiş olduğu gözlemleniyor. Romantik ve başkaldırıcı kişiliği onu bir yanıyla da Atilla İlhan şiirine bağlıyor.

ESERLERİ
Yangın Yılları (1979)
Hüznün İsyan Olur (1979)
(Metin Altıok'la birlikte Ö.F. Toprak şiir Ödülünü Kazandı,1980)
Dövüşen Anlatsın
Saklı Kalan (1982)
Su Çürüdü (1983)
Belki Yine Gelirim (1984)
Çocuksun Sen (1994)
Kalbim Unut Bu şiiri (1994)
Ben Hiçbir şey Söylemedim (Yazılar, 2001)
Sulara mı Yazıldı (Yazılar, 2001)
Barbar ve şehla (2003)
Buradayım Sözümde (Yazılar, 2005)


Akbabalar Kelebekler
Yüreği ağzında bir çocuk
Gibi alırken kalemi elime
Beceriksiz, acemi ve olasıya
Yapayalnızım her defasında

Bu sonuncu olsun diyorum
Ömrümün eksiksiz tek şiiri
Yazılsın artık kırk yaşımın
Ve bir aşkın bittiği bu gece

Akbabalar bin yıl kelebekler
Bir mevsim yaşarlarmış ki aşk
Da kısa ömürlüdür, başlar
Gibi biter yaşanmışsa eğer

Yaşanan ne varsa hoşgörünün
Bir parçasıdır artık ama ben
Yine de yakabilirim bu gece
Bütün anılarımı bir şiir için

Sonra irkiliyorum, anılarım yoksa
Dostlarım da terkedilmiştir yangın
Sürüp dururken yurdumda ki o zaman
Kıymeti harbiyesi nedir bu şiirin

Sabaha karşı dilim paslı
Beynim keçeleşmiştir ve yangın
Yalnızlığıma sıçrarken üşüyor
Bütün sözcükler. Umut yoktur

Yüreğim diyorum, kekeme
Alıngan, serseri yüreğim
Sen nerden bilebilirsin
Bir şiirin nasıl yazıldığını


Aşk Bitti
Bir aşk nasıl biterse
Öyle bitti bu aşk da
Uzun bir hastalık gibi
Aralıksız dinlediğim
Alaturka bir fasıl gibi

Gökyüzüne bakmayı,
Dostlara mektup yazmayı,
Çiçekleri sulamayı
Unutmuşluğum gibi bitti.

Bir aşk nasıl biterse,
Öyle bitti bu aşk da.

Yürümeyi yeniden öğrenen
Felçli bir çocuk gibi
Sokağa çıkmalıyım şimdi
Ve çoktandır
İhmal ettiğim dostlara
Yeni bir adres bırakmalıyım.
Pencereleri açmalı,
Kitapları düzenlemeliyim

Belki, bir yağmur yağar
Akşama doğru
Yarıda bıraktığım
şiirleri tamamlarım.
"Aşk da bitti" diyordu ya bir şair,
AŞK BİTTİ İŞTE..
TAM DA ÖYLE.


İmlasız
- Hep denedin, Hep yenildin.
Olsun. Gene dene, gene yenil
S.Beckett -

Ayağı kayan bir çocuk
Kadar şaşkınım, bilemedim
Düz yolda yürümenin imlasını
Kanayan dizlerime bakıp da
Ağlamayı ögrenemediğim gibi

Sevgilisi değildim kadınlarımın
Bir papağan tüneğiydim belki
Ama birkaç sözcük öğrendiysem
Kadınlardan öğrendim, yine de
Bilemedim sevgilim diyebilmeyi

Büyülendim ama büyüyemedim
Aklım ermedi aynalara ve suya
Yüzümü gösterip kalbimi neden
Sakladıklarını öğrenemedim
Şaşkınım, cahilim ben bu dünyada


Özlemedim Seni
Hiç özlemedim seni
Özlemek dostluktandır
dostluğundan öte bulmalıyım seni

Sıcaklığını bulmalıyım
dokunuşları, kenetlenişi
Terimizle sulanmalı yeryüzü
güneş terimizde ışıldamalı sabah olunca
Apansız fırtınalar çıkmalı
sarsılmalıyım
Özlemek
yanında olmak isteğidir
gülüşünü görmek biraz da
Hiç özlemedim seni

Saçlarına gül takmam
bir ırmak gibi akıtırım ovaya
soluğunla yanar
dudaklarımın bozkırı

Akkor halindeki ufuk
bakır bir tel gibi eriyip gider
kraterler ortasında kalırım

Aşklar I
Aşklar mı diyordun, anladım
Senin incindiğin benimse
Yollara düştüğümdür yeniden

Aşklar II
Biten bir aşk için
Söylenecek söz şu olmalı:
- Güzeldi yine de

Aşklar III
Hiç kimse bir aşkı
Onarmaya kalkmasın
Kaybedilmeye değer
En güzel anında bitirilmişse eğer


Suçlama Beni
Suçlama beni
Böyle bırakıp
Gidiyorum diye
Bağrımı yakan
Bir yaradır
Bu ayrılık şimdi

Bil ki kanımdadır
Sevişmelerin yangını
Öylece girerken
Gecenin bağrına
Taşıyorum sımsıcak gülümseyişini

Yaşanan günler
Hayatı oyarak
Gedikler açıyor
Durulur mu artık
Durgun sularda
Bekleyerek seheri

Talan ediliyor
Bahar ve aşk
Öyle bir oyun ki
Duracak gibi değil
Vurmazsak eğer
Kendimizi yola

Yaşamak zorunlu
Kurtarılırsa eğer
Bahar ve aşk
Ve simdi hayat
Acı yeşil
Bir kader renginde

Hayatın ve sevincin
Kaderinin altettiği yer
Kavganın ortasıdır
Ki umudun çiçeklenişi
Aşkın
Yengisidir bu

Söylenecek bütün sözler
Sevincin ve sevdanın
Savunulmasına dairdir
Ve şimdi onlar
Yaralarını saracak
Birilerini beklemektedirler

Ey anısıyla
Kalbimi yakan
Kederlenme hemen
Ve suçlama beni
Böyle bırakıp
Gidiyorum diye